Dzisiejszego dnia miał odbyć się festyn fajerwerki i te sprawy. Ja i kilka moich koleżanek postanowiliśmy iść by potem spotkać sie u mnie w domu i wypić kilka lampek wina. Mimo że mam 24 lata jeszcze nie spotkałam miłości mojego życia i jeszcze sporo czasu minie kiedy w końcu sie zjawi. Aktualnie stałam w korku na jednej z ulic, zaczynałam tracić wszelką cierpliwość ale miałam jechać do Mei . Nagle poczułam wibrację w telefonie.
- Halo tu T.I o co chodzi ? - Spytałam
- Wybacz że przeszkadzam ci w dzień wolny ale mam spraw możesz wskoczyć na chwile do firmy.
- Aish na prawdę akurat dzisiaj - Mruknęłam do słuchawki.
- Tak na małą chwilę.
- Gdybyś nie był moim szefem nigdy bym tego nie zrobiła ! - Krzyknęłam i rzuciłam telefon gdzieś do tyłu. I pojechałam do firmy. Pracowałam tam dzięki mojemu przyjacielowi, który prowadził firmę fotograficzną a ja byłam tam "zawodowym" fotografem. Kiedy weszłam do budynku zdziwiło mnie to iż nie było żadnych sekretarek ani innych pracowników. W windzie też na nikogo nie wpadłam. Ale kiedy weszłam do mojej pracowni zobaczyłam obcego mężczyznę, który dotykał mojego sprzętu.
- Hej ty nie pozwalaj sobie za bardzo!!! A w ogóle co tu robisz! Nie pracujesz tu!
No powiedz coś! Głuchy jesteś!
- Przepraszam - Spojrzałam na niego jak na idiotę, inni by zaraz zaczęli się kłócić.
- T.I Dziękuje że znalazłaś chwilę by tu przyjechać - Chiang-ho podszedł do mnie i przytulił.
- Nigdy tego nie rób - Warknęłam
- A przepraszam.
- Wiec czego chcesz? - Spytałam wkładając ręce do kieszeni.
- To jest Park SeoJoon jest modelem i aktorem z Korei przyjechał tutaj na zdjęcia do filmu a ja zaproponowałem mu że ty je zrobisz
- SŁUCHAM !!! Jak mogłeś zrobić coś takiego bez mojej wiedzy!! - Krzyknęłam
- Bo jesteś profesjonalistą ! Powinnaś mi dziękować
- Aish, dobra zrobię to ale i tak mam teraz jeszcze 10 dni wolnego jak chce to zrobić ? - Spytałam
- SeoJoon powiedział że musi poznać fotografa jaki jest w prawdziwym życiu wiec przez kolejne kilka dni spędzi je z tobą - Wychyliłam sie i spojrzałam na chłopaka który uśmiechnął się do mnie.
- Kpisz sobie ze mnie ?
- Nie. A jeśli tego nie zrobisz wyleje cię z pracy. A tu w Chinach nie masz żadnego wykształcenia. I co zrobisz ? Hmm ? - Cholera miał rację bez niego jestem niczym a jeśli wezmę za niego odpowiedzialność wkupię się w łaski Chiang-Ho
- Dobra zgadzam się, a mówi po chińsku czy trzeba znać Koreański?
- Spokojnie damy sobie rade - Odparłam
- Przeraza mnie on - Mruknęłam
- Dacie sobie radę - Chiang-Ho poklepał mnie po ramieniu i odszedł. Spojrzałam na chłopaka
a ten posłał mi łobuzerski uśmiech
- Czyli o której mam po ciebie przyjechać ?
- PO MNIE! Po cholerę.
- Pokażesz mi trochę twojego kraju
- Ale ja miałam spotkać się ze znajomymi.
- Jestem twoim gościem poświęć mi trochę swojego czasu.- Podrapałam się w tył głowy
- Dzielnica Pudong- Odparłam bez sił spoglądając na chłopaka.
- Oke będę u ciebie o 20 - Wyminął mnie czochrając po głowie.Ja również wróciłam do mojej poprzedniej czynności czyli obrałam kierunek domu mojej przyjaciółki. Kiedy zapukałam do jej drzwi otworzyła z szerokim uśmiechem.
- To co gotowa ? Możemy iść? - Spytała podekscytowana
- Niestety dostałam polecenie od szefa że muszę opiekować się jakimś mieszczuchem z Korei.
- Kim? - Spytała
- Park SeoJoon ? Tak chyba tak.
- AAAAAA!! - Zaczęła krzyczeć - Zaproś go niech idzie z nami
- Co ?! znasz go ? - Spytałam a ta zaciągnęła mnie do swojego pokoju i posadziła za laptopem wpisując imię chłopaka. W galerii Google pojawił się SeoJoon z niesamowitym torsem.
- Ła - Mruknęłam
- Aha wiedziałam i co zaprosisz go ? -Kiwnęłam głową nie odrywając wzroku od budowy jego ciała
- Ile ma lat ? - Spytałam
- 27 - Odparła moja przyjaciółka - Młody Bóg - Ale kiedy to mówiła moje myśli już krążyły w okół chłopaka. Jednak nie mogłam myśleć o nim w ten sposób. Spoliczkowałam się i znów myślałam trzeźwo i realnie.
- Nie spełnia moich oczekiwań - Burknęłam chłodno
- Ty jesteś ślepa ?- Spytała
- Możliwe, spotkamy się na miejscu zgoda - Odparłam zabrałam torebkę i wyszłam. W domu byłam o 18 więc miałam jeszcze 2 godziny do przybycia gościa z Korei. Poszłam wziąć szybki prysznic. Ubrałam się wygodnie, czyli carne leginsy i szarą tunikę. Potem usiadłam i zaczęłam oglądać 15 odcinek mojej ulubionej dramy. Po 20 minutach usłyszałam dźwięk dzwonka, poprawiłam tunikę i podeszłam do drzwi, otwierając je zobaczyłam chłopaka.
- Cześć ciesze się że razem wychodzimy.
- Taa ja też - Odparłam - Pojedziemy na festyn z okazji zakończenia roku co ty na to.
- Czyli co pierwszy z dziesięciu wieczorów ? - Spytał a ja prychnęłam
- Chyba nie myślisz że codziennie gdzieś będę z tobą wychodziła - Odparłam
- Czemu by nie - Odparł łapiąc mnie za rękę - Idziemy ?
- Tak możemy - Burknęłam. Wychodząc na klatkę schodową podeszłam do swojego auta a on do swojego. - Jedziemy moim
- Ani moim jest szybszy - Odparł
- Mój jest bezpieczniejszy - Warknęłam
- Raczej wątpię opony do wymiany silnik tak samo jedziemy moim nie chce zginąć tragicznie - Odparł, a we mnie już się gotowało. Widząc moją minę zaczął się śmiać - Dalej T.I jedźmy już
W końcu się zgodziłam w przeciągu kilku minut byliśmy na miejscu. SeoJoon poznał moich przyjaciół z którymi dobrze się dogadywał. Spędziliśmy miły wieczór o dwunastej w nocy w oczekiwaniu na fajerwerki chłopak zaczął mi o sobie opowiadać.
- Jestem jedynakiem i rodzice nigdy mi na nic nie pozwalali nawet na dziewczynę
- Gadasz - Zaczęłam się śmiać
- A ty co tu robisz - Spytał
- Ja? Hmm znudziło mi się życie w Polsce i postanowiłam wyjechać trafiło na Chiny - Odparłam
- Czemu nie Korea ?
- Korea czemu akurat tam
- Była byś bliżej mnie - Zaczęliśmy się śmiać, i w tym momencie zaczęli strzelać. Fajerwerki były kolorowe a na niebie pokazywały się różne kształty, zawsze lubiłam na nie patrzeć. Jednak tym razem nie oglądałam ich sama. Dni z SeoJoonem gnały jak szalone. przez pierwsze 4 dni byliśmy w muzeum, Yuyuan pięknym chińskim ogrodzie, nadrzecznej promenadzie, Jing'am oraz oceanarium. Czas z Park SeoJoonem mijał mi zbyt szybko. Nim się obejrzeliśmy kończył się 10 dzień czas zdjęć.
i wyjazd chłopaka. Od rana chodziłam przygaszona i omijałam chłopaka szerokim łukiem. Kiedy dzień zakończył sie "sukcesem" wszyscy zaczęli zbierać się do domu. Jak najszybciej wyszłam wsiadlam w samochód i ruszyłam do domu. Nie wiem czemu zaczęłam płakać. A potem stało się cos nie spodziewanego samochód stanął . Próbowałam go odpalić jeden, drugi, trzeci raz i nic samochód nadal stał i nie miał zamiaru ruszyć .
- Cholera jasna same nieszczęścia mnie łapią!!! -Krzyknęłam
- Heh czy spotkanie mnie też nim było ? - Spytał znajomy głos odwróciłam się i zobaczyłam go
- Tak to też - Chłopak zaczął iść w moją stronę - Przez ciebie będę tylko cierpieć a ty odjedziesz i co zapomnisz o mnie.
- Ja o tobie, chyba ty o mnie - Odparł, widziałam jego złośliwy uśmieszek
- Wcale nie.!
- Wcale tak !
- Aish Park Seo Joon
- Aish T.I - Chłopak spojrzał na mnie prawie buchając śmiechem.
- Przestań mnie papugować ! - Krzyknęłam
- Ale ja cię wcale nie papuguję po prostu mówi się że swój do swego ciągnie, chodź podwiozę cię.
- On ci już nie będzie potrzebny - Odparł a ja spojrzałam na niego zdziwiona.
- Słucham ?!
- Od dzisiaj aż do końca twoich dni będę cię wozić co ty na to. - Spojrzał na mnie, i wtedy nastała cisza.
- Nie wiem muszę się zastanowić - Mówiąc to podeszłam do jego samochodu, wsiadłam i odjechaliśmy. Przed nami długa droga ale to noce w Shangahiu zbliżyły nas do siebie chociaż odrobinkę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz